تا کجا

می گریزی، می روی. امّا من ای من تا کجا؟!

روز و شب بر غم تنیدن، آی ای تن تا کجا؟!

‌

واقعیت را رها کن گاه گاهی، آسمان

فرض کن بابونه دارد، گُل نچیدن تا کجا؟!

‌

اینقدَر خود را نیازار این زمین، چرخیدنی ست

چیدمان ها چیده ای بر نحو احسن تا کجا؟!

‌

مثل نیلوفر، رها در پیچ و تاب زندگی

نم نمک بالا برو، با سر دویدن تا کجا؟!

‌

قایقی؟ دل را به دریا خُب بزن آخر ببین

می برد با خود تو را این موج اصلاً تا کجا؟!

‌

آتشی انداختی. بنشین. تماشایی ست عشق

می رود در ما ببین خَرمن به خَرمن تا کجا؟!...

‌

زهرا علیزاده

instagram.com/zahraalizadeh.ir