از من نگیر تا دم مرگ اشتیاق را
می خواهمش چه کار دلِ بی چراغ را؟
کو کاخِ آرزوی من؟ ای وای خاک شد!
از من نگیر جان من این یک اتاق را!
جز داغ عشق، هیچ نشانی سزا نبود
آویختم به سینه، همین نقره داغ را!
دشت شقایق آه به آتش کشیده شد
گاهی بگیر باد بهاری، سراغ را!
راهِ نفس گرفته و من زنده ام هنوز!
ای عشق! عجب تو معجزه ای اختناق را...
زهرا علیزاده
instagram.com/zahraalizadeh.ir
برچسب:
نویسنده: نگین قاسمی